Document Type : Original Article
Author
Faculty member of the architecture department of Islamic Azad University, Hashtroud branch
Abstract
Housing is one of the most important elements and factors in achieving sustainable development based on inclusive justice. How to access housing for different groups in society, So far, different programs have been put on the agenda under the title of "solutions" to resolve the housing problems of low-income urban groups. But these plans have only been a palliative for the swelling wound of housing among these income groups; The analysis of the current conditions of Tabriz city in relation to low-income housing planning indicates that the current distance between the system and the goals and ideals of the basic planning plan and the development plan document of East Azerbaijan province is very large, so what is needed is a revision of the macro-management approaches and the use of new tools in planning. For this purpose, this research has tried to identify and analyze the key drivers affecting the provision of suitable housing for low-income groups in Tabriz city. In this research, first, using the environmental and Delphi scanning techniques, 40 primary factors were extracted in four dimensions of physical-spatial indicators, economic indicators, social indicators and environmental indicators, and then using the managers' Delphi method, a matrix of cross-effects of the components was formed. In the next stage, the matrix was analyzed using the Miq-Maq software. Finally, considering the high score of direct and indirect influence of factors, sixteen main factors have been identified as key drivers in providing suitable housing for low-income groups in the Tabriz metropolis. Among the drivers studied, the physical-spatial dimension variables have the greatest impact on providing housing for the target groups in the study area, and the factors related to the environmental dimension have the lowest degree of impact.
Keywords
Main Subjects
مسکن یکی از مهمترین عناصر و عوامل دستیابی به توسعه پایدار مبتنی بر عدالت فراگیر است. چگونگی دستیابی به مسکن برای گروههای مختلف جامعه به خصوص گروههای آسیب پذیر و کیفیت و کمیت آن، یکی از مهمترین چالش های پیش روی دولتها و جوامع است. تاکنون نیز برنامه های متفاوتی با عنوان «راهکار» رفع معضلات مسکن گروههای آسیب پذیر شهری در دستور کار قرارگرفته است. اما این طرح ها تنها مسکّنی برای زخم متورم مسکن در بین این گروههای آسیب پذیر بوده است؛ تحلیل شرایط کنونی شهر تبریز در ارتباط با برنامه ریزی مسکن اقشار آسیب پذیر حاکی از آن است که فاصله کنونی سیستم با اهداف طرح پایه آمایش و سند تدبیر توسعه استان آذربایجان شرقی بسیار زیاده میباشد. بدین منظور در این پژوهش سعی گردیده است که پیشران های کلیدی مؤثر بر تأمین مسکن مناسب برای گروههای آسیب پذیر در کلانشهر تبریز شناسایی و تحلیل شوند. در این پژوهش ابتدا با تکنیک پویش محیطی و دلفی، 40 عامل اولیه در چهار بعد شاخصهای کالبدی- فضایی، شاخصهای اقتصادی، شاخصهای اجتماعی و شاخصهای زیستمحیطی استخراجشده و سپس با استفاده از روش دلفی مدیران، ماتریس اثرات متقاطع مؤلفهها تشکیل گردیده است. در مرحله بعدی از طریق نرم افزار میک مک نسبت به تحلیل ماتریس اقدام شده است. نتایج حاصل از پراکندگی متغیر ها در محور تأثیرگذاری و تأثیرپذیری عوامل در نرم افزار میکمک، حاکی از ناپایداری سیستم در محدوده مورد مطالعه است و بر همین اساس پنج دسته متغیر مورد شناسایی قرار گرفته است. درنهایت با توجه به امتیاز بالای اثر گذاری مستقیم و غیرمستقیم عوامل، شانزده عامل اصلی به عنوان پیشران های کلیدی در راستای تأمین مسکن مناسب برای گروههای آسیب پذیر در کلانشهر تبریز مورد شناسایی قرارگرفتهاند. از بین پیشران های مورد بررسی نیز، متغیر های بعد کالبدی-فضایی بیشترین تأثیر را بر تأمین مسکن گروههای موردنظر در محدوده موردمطالعه و عوامل مربوط به بعد زیستمحیطی کمترین درجه تأثیرگذاری را به خود اختصاص داده اند.
)