جمالی، عبدالله.(1398).شناخت فاکتورهای کیفی موثر در جانمایی فضاهای سبز شهری.فصلنامه مطالعات زیستی و زیست فناوری.دوره5،شماره2،ص 15-21.
درسخوان، رسول و پاشاچینی، هادی.(1399).مکانیابی و تحلیل پراکنش فضای سبز با رویکرد عدالت فضایی (نمونه موردی:کلانشهر تبریز).فصلنامه جغرافیا و مطالعات محیطی،سال 9،شماره36،ص 7-20.
رسولی، سیدحسن؛درخشنده، محسن و میرکاظمی، عاطفه سادات.(1394).بررسی کیفی توسعه ی پارک های شهری و فضای سبز شهری در بهینه سازی استفاده شهروندان از آن در شهر ساری،دومین کنفرانس بین المللی پژوهش های نوین در عمران، معماری و شهرسازی(ص1-24).موسسه سرآمد همایش کارین،ترکیه،اسفند 1394.
سعیدنیا، احمد.(1383).کتاب سبز شهرداری:فضای سبز شهری.چاپ سوم.انتشارات سازمان شهرداریها و دهیاریهای کشور.130 صفحه.
شریفزاده، ابراهیم؛قدسی، سیدجلال و احدنژادرودتشتی، محسن.(1400).ارزیابی فضای سبز شهری با تاکید بر توزیع عادلانه بین نواحی شهری،نمونه موردی:شهر زنجان.دوفصلنامه توسعه پایدار محیط جغرافیایی،سال 3،شماره4،ص 1-15.
صالحی، اسماعیل.(1399).کتاب سبز 1400(راهنمای عمل شهرداری ها)فضای سبز شهری. چاپ سوم.انتشارات مرکز مطالعات برنامهریزی شهری و روستایی.186صفحه.
طالبی، فروزان.(1394).برنامه ریزی فضای سبز شهری به منظور ارتقا کیفیت زندگی شهروندان(مطالعه موردی:شهر خرم آباد).پایان نامه کارشناسی ارشد.گروه هنر.دانشکده هنر.دانشگاه ارومیه.
فرجی، سعدی؛حامی، احمد و امامی، فرزین.(1400).ارزیابی شاخصهای کیفیت منظر عمومی شهری.فصلنامه علمی_پژوهشی آمایش محیط، دوره 14،شماره 55،ص 61-80.
کیانی، مریم و قاسمی، الهام.(1399). ارتقا فضای سبز شهری براساس معیارهای منظر اکولوژیک(نمونه موردی: جاده سلامت پارک ناژوان). فصلنامه پژوهش های مکانی-فضایی. سال4،شماره 2،ص 39-61.
مایدزاده، هدا و فرخیان، فروزان.(1399).تاثیر فضای سبز شهری بر کیفیت زندگی شهروندان در کلانشهر اهواز.فصلنامه علمی و پژوهش و برنامه ریزی شهری.سال11،شماره41،ص 23-36.
محمدی، شاهرخ و جوانشیر، معصومه. (1395). بررسی کمبود فضای سبز و توسعه پارک شهری؛نمونه موردی:شهر خوی. اولین همایش هنر و صنعت در ساختمان عمران،معماری و شهرسازی(ص1-11).تبریز،دی 1395،دانشگاه فنی و حرفه ای تبریز.
معاونت نظارت راهبردی،دفتر نظام فنی اجرایی(ریاست جمهوری).(1397).ضوابط طراحی فضای سبز شهری (تجدید نظر اول).چاپ دوم.انتشارات
سازمان برنامه و بودجه.232 صفحه.
وزارت راه و شهرسازی،اداره کل راه و شهرسازی استان آذربایجان غربی.(1391).طرح جامع شهر خوی،مطالعات وضع موجود(مصوب شورایعالی شهرسازی و معماری ایران).
وزارت کشور، معاونت برنامهریزی استانداری آذربایجانغربی.(1400).سالنامه آماری استان آذربایجان غربی.
وطنخواهی، محسن و اقوامی مقدم، عارف.(1393).مجموعه مصوبات شورایعالی شهرسازی و معماری ایران از بدو تاسیس تا پایان سال 1392.چاپ اول.انتشارات آزادپیما.1184صفحه.
یاریپور، مجید؛هادیزاده زرگر، صادق.(1394). بررسی شاخصهای کمی و کیفی موثر در برنامه ریزی فضای سبز شهری(مطالعه موردی: شهر میانه). فصلنامه علمی_پژوهشی اقتصاد و مدیریت شهری. سال3،شماره10،ص 37-57.
Addas,A.2020.Enhanced Public Open Spaces Planning in Saudi Arabia to meet National Transformation Program Goals.Current Urban Studies.8:184-204.
Badiua,D,.
Ioja,C,.
Patroescua,M,.
Breuste,J,.Artmannc,M,.
Nita,M,.
Gradinaru,S,.Hossu,C,.
Onosea.2016. Is urban green space per capita a valuable target to achieve cities’ sustainability goals? Romania as a case study. Ecological Indicators. 70(4):53-66.
Feltynowski,M,.Kronenberg,J.2020.Urban green spaces An underestimated resource in third-tier towns in Poland.Land.9(11):1-19.
Garcia-Garcia.M.J.,Christien.L.,Gonzales-Garcia.C.2020.Sensitivity of green spaces to the process of urban planning.Three case studies of Madrid(Spain). Cities.100:1-14.
)