برنامه ریزی شهری
حسن محمودزاده؛ فیروز جعفری؛ غزال حقی
چکیده
منطقه صاحبالامر تبریز، به عنوان بخشی از بافت تاریخی شهر، با چالشهای متعددی از جمله ناکارآمدی بافت شهری، دسترسیهای نامناسب، ریزدانگی قطعات مسکونی، همجواری کاربریهای ناسازگار (به ویژه میدان ترهبار) و آسیبهای ناشی از آن مواجه است. این مسائل منجر به کاهش کیفیت زندگی ساکنین، رکود اقتصادی و افت جایگاه اجتماعی منطقه شده و ضرورت ...
بیشتر
منطقه صاحبالامر تبریز، به عنوان بخشی از بافت تاریخی شهر، با چالشهای متعددی از جمله ناکارآمدی بافت شهری، دسترسیهای نامناسب، ریزدانگی قطعات مسکونی، همجواری کاربریهای ناسازگار (به ویژه میدان ترهبار) و آسیبهای ناشی از آن مواجه است. این مسائل منجر به کاهش کیفیت زندگی ساکنین، رکود اقتصادی و افت جایگاه اجتماعی منطقه شده و ضرورت بازآفرینی آن را اجتنابناپذیر ساخته است. پژوهش حاضر با هدف ارائه طرحها و سیاستهای بازآفرینی بافت غربی بازار شتربان با رویکرد توسعه پایدار انجام شده است. این پژوهش از روش ترکیبی (کیفی-کمی) بهره برده است. در بخش کیفی، دادهها از طریق مطالعات کتابخانهای و بررسیهای میدانی گردآوری شده و با استفاده از تحلیل سوات، راهبردهای کلی بازآفرینی شناسایی شدهاند. یافتههای سوات نشان داد که راهبرد محافظهکارانه مناسبترین استراتژی برای محدوده مورد مطالعه است. در بخش کمی، برای اولویتبندی دقیقتر راهبردها، از مدل تحلیل شبکهای استفاده شده است. در این مدل، معیارها و زیرمعیارهای مؤثر در بازآفرینی پایدار منطقه شناسایی و روابط بین آنها تحلیل شده است .نتایج تحلیل مدل شبکه ای نشان داد که سه راهبرد اصلی در بازآفرینی این محدوده ویژهای دارند که شامل؛ بافت تاریخی و فرهنگی شهری به عنوان اولویت نخست، ارتقای کیفیت تجربه گردشگری و ایجاد حس خاطرهانگیزی به عنوان اولویت دوم و ساماندهی فضاهای شهری و بهبود زیبای است. این راهبردها با تمرکز بر حفظ و احیای میراث فرهنگی، بهبود تجربه بازدیدکنندگان و ارتقای کیفیت محیطی، به جذب گردشگران، بهبود کیفیت زندگی ساکنین، رونق اقتصادی و در نهایت، تحقق توسعه پایدار در محدوده صاحبالامر و بازار شتربان غربی کمک میکنند.
